Αρχική Σελίδα Αρθρα Links Συζητήσεις Blogs Επικοινωνία
  
   Γραφτείτε στο ideopolis.gr!    Σύνδεση
Main Menu
Online Members
7 χρήστες είναι online (3 χρήστης/ες βρίσκονται στην κατηγορία Συζητήσεις)

Μέλη: 0
Επισκέπτες: 7

περισσότερα...


Ιδεόπολις - ideopolis.gr Forum Index
   Λαϊκή αγορά
  Το παιχνίδι της πρέφας

 

 Bottom   Previous Topic   Next Topic
Poster Thread
  •  Casaubon
      Casaubon
Το παιχνίδι της πρέφας
#1
Mαύρος Πητ
Joined: 9/4/2003
From Eδώ
Posts: 775
Το παιχνίδι της πρέφας


Η πρέφα είναι ένα παιχνίδι που παίζεται (συνήθως) με τρεις παίκτες. Τα φύλλα της τράπουλας που χρησιμοποιούνται είναι από 7,8,…,Κ,Α των τεσσάρων ‘χρωμάτων’, σύνολο 32 κάρτες. Το παιχνίδι αρχίζει έχοντας και οι τρεις παίκτες μια ‘κάσα’, έναν αριθμό που έχει συμφωνηθεί από πριν και είναι κοινός και για τους τρεις. Τελειώνει (στην κανονική πραλλαγή) όταν και οι 3 παίκτες ‘μηδενίσουν’ την κάσα τους. Στην αρχή μοιράζονται από 10 κάρτες σε κάθε παίκτη και μένουν έξω 2 κάρτες, η ‘αγορά’, την οποία διεκδικούν ο κάθε παίκτης για λογαριασμό του με διαδικασία όμοια του πλειστηριασμού. Μία μονάδα κάσας αντιστοιχεί σε 10 καπίκια.


Η διαδικασία της αγοράς
Ο παίκτης ‘αγοράζει’ ανάλογα με την ισχύ του φύλλου του. ‘Πρώτα’ θεωρούνται τα μπαστούνια, ‘δεύτερα’ τα σπαθιά, ‘τρίτα’ τα καρό και ‘τέταρτα’ οι κούπες. Από εδώ και μπρος θα συμβολίζω ‘1α’, ‘2α’, ‘3α’, ‘4α’ αντίστοιχα. Την αγορά θα την πάρει ο παίκτης που θα ‘δηλώσει ψηλότερα’ από τους άλλους, με διάταξη την εξής : ‘Πάσο’ < ‘Τα γράφω’ < ‘απλά 1α’ < ‘απλά 2α’ < ‘απλά 3α’ < ‘απλά 4α’ < ‘αχρωμάτιστα’ < ‘7-1α’ < ‘7-2α’ < ‘7-3α’ < ‘7-4α’ < ‘7 αχρωμάτιστα’ < ‘8-1α’ < ‘8-2α’ < … < ‘10-4α’ < ’10 αχρωμάτιστα’.
Η αυστηρότητα τήρησης της σειράς που ‘μιλάει’ ο κάθε παίκτης έχει να κάνει και με την πληροφορία που μοιράζονται οι παίκτες, “πού θ΄αγόραζε ο καθένας αν δεν έπαιρνε τα 2 φύλλα τελικά ο αγοραστής”. Aρχίζοντας, πρώτος ‘μιλάει’ ο παίκτης που κάθεται δεξιά εκείνου που μοίρασε τις κάρτες τελευταίος. Αρχίζει με μία από τις ‘πάσο’, ‘τα γράφω’ ή ‘πρώτα’ / ‘απλά πρώτα’. Ο επόμενος λέει στην περίπτωση που ο προηγούμενος είναι πάσο είτε ‘πάσο’, είτε ‘τα γράφω’ είτε ‘πρώτα’. Εάν ο προηγούμενος είχε πει ‘τα γράφω’ τότε λέει είτε ‘πάσο’ είτε ‘πρώτα’. Εάν είχε πει ‘πρώτα’ τότε λέει είτε ‘πάσο’ είτε ‘δεύτερα’. Η έκφραση ‘ναι στα’ τάδε μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης για οποιοδήποτε όρο της πιο πάνω διάταξης εκτός του ‘πρώτα’. Παραδειγμα: ‘ναι στα οχτώ τρίτα (8-3α)’.
Ο παίκτης που δηλώνει ‘τα γράφω’ δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει τη διαδικασία της αγοράς αν κάποιος από τους άλλους δύο συνεχίσει λέγοντας ‘1α’, αλλά από την άλλη παίρνοντας τα δύο φύλλα της αγοράς -στην περίπτωση που οι άλλοι είναι πάσο- έχει δικαίωμα να μην παίξει τον ‘γύρο’ και να ανεβάσει την κάσα του κατά δύο και να δώσει στους άλλους 2 παίκτες από δύο καπίκια. Τέλος, η δήλωση που θα κάνει ο αγοραστής μετά την αγορά σχετικά με το ποιο χρώμα θα είναι τα ‘ατού’ (ή αν δεν είναι κανένα χρώμα και ο γύρος παιχτεί χωρίς ατού) και πόσες ‘μπάζες’ σκοπεύει να κάνει σχετίζεται με το μέχρι που έφτασε η αγορά του (δηλαδή, είναι υποχρεωμένος να παίξει μέχρι εκεί που αγόρασε ή ‘πιο ψηλά’- δες πιο πάνω διάταξη -). Για παραδ., εάν αγόρασε ‘8-4α’ (προφέρεται: οκτώ κούπες) έχει υποχρέωση να δηλώσει ότι θα κάνει είτε 8 μπάζες με ατού τις κούπες, είτε 8 μπάζες χωρίς ατού (αχρωμάτιστα), είτε 9 μπάζες με ατού τα μπαστούνια, είτε …, είτε 10 μπάζες χωρίς ατού (δες διάταξη). Δεν μπορεί να δηλώσει ότι θα κάνει 8 μπάζες με ατού τα μπαστούνια (1α), τα σπαθιά (2α), τα καρό (3α) ή ότι θα κάνει 7 μπάζες ή ακόμα 6, δηλαδή ΔΕΝ δικαιούται να δηλώσει λιγότερες μπάζες απ'αυτές που αγόρασε.


Το κυρίως παιχνίδι
Αφού λοιπόν πάρει τις κάρτες ο ‘αγοραστής’, τότε επιλέγει δύο από τις δώδεκα κάρτες του, τις τοποθετεί εκτός και ορίζει ποια θα είναι τα ατού του παιχνιδιού - γύρας (ή χωρίς ατού <=> αχρωμάτιστα) καθώς επίσης δηλώνει στους άλλους δύο παίκτες πόσες ‘μπάζες’ σκοπεύει να κάνει. Ο κάθε παίκτης στον οποιοδήποτε γύρο έχει δικαίωμα να μην παίξει. Εάν δεν παίξουν και οι δύο, τότε ο αγοραστής κατεβάζει την κάσα του ανάλογα με το πόσες ‘μπάζες’ είχε δηλώσει και αρχίζει ο επόμενος γύρος όπου μοιράζει κάρτες ο επόμενος κατά τη φορά την αντίθετη των δεικτών του ρολογιού (ο εκ δεξιών).
Πρώτος ρίχνει κάρτα ο επόμενος του παίκτη που μοίρασε. Τότε παίζουν οι άλλοι δύο με σειρά ο καθένας την αμέσως πιο πάνω. Οι τρεις κάρτες που έχουν ρίξει οι παίκτες είναι η λεγόμενη ‘μπάζα’. Όποιος εκ των τριών την πάρει, ρίχνει αυτός πρώτος με τη σειρά του μία από τις εννιά κάρτες που του έχουν απομείνει, τότε παίζουν οι άλλοι δύο παίκτες, με τη σειρά τους, και συνεχίζεται ο γύρος μέχρι να εξαντληθούν οι κάρτες που κρατάνε στα χέρια τους οι παίκτες. Τότε και οι τρεις παίκτες μαζί θα έχουν κάνει προφανώς δέκα μπάζες.
Ο περιορισμός των παικτών που παίζουν μετά τον παίκτη που παίζει πρώτος, αυτόν δηλαδή που έχει πάρει την αμέσως προηγούμενη μπάζα, είναι να ρίξουν κάρτα με το ίδιο χρώμα της κάρτας του πρώτου. Στην περίπτωση που δεν έχουν το ίδιο χρώμα (με την πρώτη κάρτα) είναι υποχρεωμένοι να ‘παίξουν’ ατού, δηλαδή να ρίξουν μια - κατάλληλη - κάρτα χρώματος αυτού που είχε δηλώσει σαν ατού ο αγοραστής. Εάν δεν έχουν και ατού μπορούν να ρίξουν ότι κάρτα θέλουν. Το πιο ισχυρό φύλλο είναι ο Άσσος(Α) ακολουθούν Ρήγας(Κ) > Ντάμα(Q) > Βαλές(J) > Δέκα(10) > Εννιά(9) > Οκτώ(8) > Επτά(7). Αυτή η σειρά ανατρέπεται όταν ‘τσακίσει’ κάποιος παίκτης, δηλαδή ρίξει ατού όταν η πρώτη ή η δεύτερη κάρτα από τις 3 που πέφτουν δεν είναι ατού. Τότε την μπάζα την παίρνει ο παίκτης που έριξε το μεγαλύτερο ατού που περιέχονται στις τρεις κάρτες.
Έτσι ο γύρος τελειώνει με τις ακόλουθες τρεις περιπτώσεις : 1η περίπτωση ο αγοραστής έκανε περισσότερες μπάζες από αυτές που αρχικά δήλωσε, 2η περίπτωση έκανε ακριβώς όσες δήλωσε και 3η περίπτωση έκανε λιγότερες απ’όσες δήλωσε. Όπως είπαμε και πιο πάνω, το παιχνίδι τελειώνει όταν μηδενίσουν και οι τρεις παίκτες την κάσα τους. Τότε (στο τέλος του παιχνιδιού) ο καθένας θα παίρνει / δίνει k καπίκια, όπου k ακέραιος. Μάλιστα συμβαίνει Σk = 0 στο τέλος του κάθε γύρου, και για τους τρεις παίκτες μαζί.


Αναλυτικότερα οι τρεις περιπτώσεις :
Η ‘πληρωμή’ ακολουθεί τον κανόνα :
Καπίκια = {αριθμός μπαζών}x{αξία χρώματος ατού (+1 για απλά)}x{συντελεστής}, όπου ο συντελεστής είναι 1 ή 2. Το 1 αντιστοιχεί στο ‘απλώς μέσα’ δηλαδή μια μπάζα λιγότερη από τις αναμενόμενες και το 2 αντιστοιχεί στο ‘σόλο μέσα’ δηλαδή σε 2 ή λιγότερες μπάζες από τις αναμενόμενες.
Σε περίπτωση που η αγορά έχει δηλωθεί ‘απλά’, η αξία του κάθε χρώματος είναι 2 για τα μπαστούνια (πρώτα+1=2), 3 για τα σπαθιά (δεύτερα+1=3), 4 για τα καρό, 5 για τις κούπες και 6 για (απλά) αχρωμάτιστα. Εάν η αγορά έχει δηλωθεί 7-1α ή … ή 7-4α, η αξία τότε είναι 7 για όλα τα χρώματα. Τα 7-αχρωμάτιστα έχουν αξία 8. Ανάλογα λοιπόν κλιμακώνεται η αξία τους, μέχρι τα 10-αχρωμάτιστα τα οποία έχουν αξία 11.

Πιο συγκεκριμένα :
1η περίπτωση .

(2 be edited & continued --- Causabon)
_________________
Όπου αγαπάς μην πολυπάς
κι αν πολυπάς, μην πολυκάτσεις
κι αν πολυκάτσεις, μην πολυμιλείς
κι αν πολυμιλείς να κατέχεις ήντα λες.
...
Posted on: 21/4/2003 16:01
Create PDF from Post Print
Top
 Top   Previous Topic   Next Topic

 





 

Copyright © 2005 by Ideopolis.gr  |  Powered by ideopolis.gr © 2005 ideopolis.gr  |  Design by 7dana.com